به نام خداوند جان وخرد

فرا‌تر از تمامی بود و نبود‌ها؛ باید‌ها و نباید‌ها و با الهام از انسانی‌ترین آرمان‌ها، رو در رو با جهل و ناراستی برای زدودن کاستی‌ها، نور و گرمای مهر را در آشیان وجود فرزندانمان سرزمینمان جاری کنیم. از طبیعت، گوناگونی زیست و از درختان، راز ماندگاری را بیاموزیم و بیاموزانیم. پرسش‌گری را نه آغاز و نه پایانی است، فصل نوین آن را بی‌هراس از خطا‌ها که سرشت این راه است، و به رغم شرایط که آن را برنمی تابد، آغاز می‌کنیم: پر امید و پی گیر.

باور کنیم که انسان کارگردان شرایط است نه بازیگر آن.